Ἐπιστροφή
 

Χαιρετισμός της Α.Θ.Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ.Βαρθολομαίου κατά την Δεξίωσιν επί τη Θρονική εορτή (30 Νοεμβρίου 2019)

Μακαριώτατε Πάπα καί Πατριάρχα Ἀλεξανδρείας καί πάσης Ἀφρικῆς κ. Θεόδωρε,
Σεβασμιώτατε Καρδινάλιε κ. Kurt Koch, μετά τῶν λοιπῶν μελῶν τῆς Ἀντιπροσωπείας τῆς ἀδελφῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης,
Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ ἀδελφοί Ἱεράρχαι,
Ἐξοχώτατοι,
Ἀξιότιμοι Κυρίαι καί Κύριοι,

Σᾶς καλωσορίζομεν ἐγκαρδίως εἰς τήν ἀποψινήν ἐκδήλωσιν, ἐπί τῇ Θρονικῇ Ἑορτῇ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἡ συνάντησις πρόσωπον πρός πρόσωπον, ἡ ἄμεσος ἐπικοινωνία καί ὁ διάλογος, στηρίζουν τήν διακονίαν μας, ἡ ὁποία, μέ κέντρον τήν ἱστορικήν καθέδραν ἡμῶν ἐν Φαναρίῳ, ἀγκαλιάζει ὅλα τά ἀνά τήν οἰκουμένην τέκνα τῆς Μητρός Ἐκκλησίας, καί συμβάλλει εἰς τήν προώθησιν τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν καί εἰς τήν ὑπόθεσιν τῆς εἰρήνης καί τῆς καταλλαγῆς.
Ἀναμφιβόλως, εἰς ὅλας τάς μεγάλας θρησκείας ὑπάρχουν αἱ προϋποθέσεις καί τά κίνητρα, ὄχι μόνον πρός προώθησιν τῆς ἐσωτερικῆς εἰρήνης καί τῆς πνευματικῆς ζωῆς, ἀλλά καί διά τήν ἐγκαθίδρυσιν κοινωνικῆς εἰρήνης, διά τήν ὑπέρβασιν τῆς βίας καί τῆς ἀδικίας εἰς τάς διανθρωπίνας σχέσεις. Αὐτή ἡ διάστασις τῶν θρησκευτικῶν παραδόσεων εἶναι ἰδιαιτέρως σημαντική εἰς τήν ἐποχήν μας, κατά τήν ὁποίαν προβάλλεται ἡ ἄποψις ὅτι ἡ εἰρήνη θά προέλθῃ ὡς ἀποτέλεσμα τῆς οἰκονομικῆς ἀναπτύξεως, τῆς παγκοσμιοποιήσεως, τῆς προόδου τῆς ἐπιστήμης καί τῆς τεχνολογίας, διά μέσου τῆς ψηφιακῆς ἐπικοινωνίας καί τοῦ διαδικτύου. Ἡμεῖς πιστεύομεν ὅτι δέν εἶναι δυνατόν νά ὑπάρξῃ κοινωνική εἰρήνη χωρίς τήν συμβολήν τῶν μεγάλων πνευματικῶν δυνάμεων, τῶν θρησκειῶν, χωρίς τήν εἰρήνην τῶν θρησκειῶν, χωρίς τόν διάλογον τῶν θρησκειῶν μεταξύ των καί μέ τόν σύγχρονον κόσμον. Ἡ αὐθεντική θρησκευτική πίστις εἶναι πηγή ἐγρηγόρσεως, καί ὤθησις πρός στράτευσιν, ἐναντίον ὅλων τῶν ἀπειλῶν κατά τῆς ἀξιοπρεπείας τοῦ ἀνθρώπου. Ἐνισχύει τήν προσπάθειαν καί τόν ἀγῶνα μας δι᾿ ἕνα ἀνθρωπινότερον κόσμον, ἀκόμη καί ὅταν αὐτή εὑρίσκεται ἀπέναντι εἰς ἀνυπέρβλητα κατ᾿ ἄνθρωπον ἐμπόδια. Εἰς τά ἀξονικά θρησκευτικά κείμενα τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι ἀποτεθησαυρισμέναι βαθεῖαι ἀλήθειαι διά τόν ἄνθρωπον, τάς γνησίας δημιουργικάς του δυνάμεις, τό νόημα τῆς ζωῆς καί τόν προορισμόν του.
Κομβική ἀλήθεια εἰς τό χριστιανικόν Εὐαγγέλιον εἶναι ἡ ἱερότης τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἡ Ἐκκλησία καί ἡ θεολογία της καλοῦνται νά ἀναδείξουν αὐτήν τήν ἀλήθειαν ἐντός ἑνός κόσμου, κυριαρχουμένου ἀπό τήν τεχνολογίαν, τόν οἰκονομισμόν, τήν ἰδεολογίαν τῆς αὐτοπραγματώσεως, καί ἀπό ποικίλους φονταμεν-ταλισμούς, οἱ ὁποῖοι φαλκιδεύουν τό πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου καί τήν ἐλευθερίαν του. Διά τόν σκοπόν αὐτόν, Ἐκκλησία καί θεολογία ἀφουγκράζονται τόν παλμόν τοῦ συγχρόνου ἀνθρώπου, μελετοῦν τά ἀδιέξοδα, ἀλλά καί τάς θετικάς πτυχάς καί προοπτικάς τοῦ πολιτισμοῦ. Μόνον οὕτω δύνανται νά τοποθετοῦν τόν λύχνον «ἐπί τήν λυχνίαν», διά νά λάμψῃ «πᾶσι τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ».
Ἀφιερώσαμεν ὅλην τήν ζωήν μας εἰς τήν διαχριστιανικήν, τήν διαθρησκειακήν, τήν διαπολιτισμικήν προσέγγισιν, τήν προώθησιν τοῦ πολιτισμοῦ τῆς ἀλληλεγγύης, καί εἰς τήν προστασίαν τοῦ «οἴκου» τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος. Ὁ διάλογος εἶναι πάντοτε ὄχημα εἰρηνικῆς συμβιώσεως, ἀλληλοσεβασμοῦ καί ἀλληλεγγύης. Ταυτοχρόνως, ὁδηγεῖ εἰς τήν συνειδητοποίησιν τῆς ἀληθείας, ὅτι τίποτε εἰς τόν κόσμον μας δέν ἀποτελεῖ «κλειστόν καί αὔταρκες σύστημα», ὅτι τά πάντα εἶναι ἀλληλένδετα καί ἀλληοεξαρτώμενα. Ἐν τῇ ἐννοίᾳ ταύτῃ, ὁ καθείς ἐξ ἡμῶν κατανοεῖ τήν ἰδιαιτέραν του παράδοσιν αὐθεντικῶς μόνον τότε, ὅταν τήν προσεγγίζῃ ἐν τῇ ἀναφορικότητι αὐτῆς πρός τάς ἄλλας παραδόσεις.
Μέ αὐτάς τάς σκέψεις, εὐχαριστοῦμεν πάντας ὑμᾶς διά τήν παρουσίαν σας εἰς τήν ἀποψινήν ἑόρτιον σύναξιν, συμμετοχήν, ἡ ὁποία μᾶς χαροποιεῖ καί μᾶς ἐνισχύει, συσφίγγει τούς ὑπάρχοντας δεσμούς καί δημιουργεῖ νέα ἐρεθίσματα, νέας προσδοκίας, νέας δυνατότητας συνεργασίας καί ἀλληλεγγύης. Ὁ Θεός νά σᾶς εὐλογῇ καί νά σᾶς προστατεύῃ πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς ὑμῶν.